Menu

Bezpieczeństwo ucznia

Przerobione przez AI zdjęcie ucznia — co robi szkoła w pierwszej godzinie

Wychowawczyni dzwoni w przerwie: w klasowej grupie krąży przerobione przez AI zdjęcie uczennicy. Kilka osób już je widziało, ktoś przesłał je dalej, uczennica płacze w łazience.

Piotr Kruk w szkolnej sali czyta wydrukowany dokument; za nim na ścianie okrągły zegar

Pierwszy odruch bywa ten sam: zebrać dowody, obejrzeć materiał, zrobić zrzut ekranu i ustalić, kto to zrobił. W przypadku materiału intymnego lub seksualnego właśnie takie działania mogą jednak zwiększać krąg osób mających dostęp do treści i tworzyć kolejne kopie.

Dlatego kolejność jest inna: najpierw bezpieczeństwo ucznia, potem zatrzymanie dalszego rozpowszechniania, udokumentowanie faktów bez powielania materiału i — gdy zachodzą przesłanki ustawowe — zawiadomienie właściwego organu.

„Pierwsza godzina” w tym przewodniku oznacza praktyczną kolejność działania, a nie ustawowy termin 60 minut.

Punkt wyjścia

Trzy tory, nie jeden

Po takim zdarzeniu szkoła prowadzi równolegle trzy działania:

  1. chroni ucznia i organizuje mu wsparcie;
  2. ogranicza dalsze rozpowszechnianie materiału;
  3. jeżeli zachodzą ustawowe przesłanki — uruchamia właściwą procedurę zawiadomienia.

Szkoła nie musi i nie powinna natomiast rozstrzygać na własną rękę, jaki dokładnie typ przestępstwa został popełniony.

Dlaczego to ważne, pokazuje sprawa opisana przez Prezesa UODO. Dotyczyła przerobionych przy użyciu AI zdjęć 14-letniej uczennicy. Zawiadomienie złożyli m.in. rodzic, szkoła i Prezes UODO. Organy ścigania początkowo odmówiły wszczęcia postępowania. Po interwencji Prezesa UODO sprawę podjęto ponownie, lecz w  r. postępowanie umorzono. Prezes UODO zaskarżył następnie umorzenie do sądu.

Zasada dla szkoły jest więc praktyczna: opisuj fakty, a ostateczną kwalifikację prawną pozostaw organom ścigania i sądowi.

W całym tekście rozróżniam trzy poziomy:

  • Prawo wymaga — wynika to z przepisu.
  • Organ wskazuje — to stanowisko urzędu, a nie sam przepis.
  • Dobra praktyka — działanie organizacyjne, które ogranicza ryzyko, ale nie jest samodzielnym obowiązkiem ustawowym.

Procedura

Pierwsza godzina — siedem kroków

Tę część można przekazać wicedyrektorowi, pedagogowi, psychologowi albo osobie odpowiedzialnej za interwencje zgodnie ze standardami ochrony małoletnich.

Karta „Pierwsza godzina” — jedna strona A4

Siedem kroków i lista „NIE” z tej sekcji — do wydruku albo edycji.

Pobierz do edycji (DOCX) Pobierz do druku (PDF)

01

Najpierw uczeń, nie materiał

Wyznacz jedną osobę prowadzącą interwencję — zgodnie z obowiązującymi w szkole standardami ochrony małoletnich.

Ogranicz krąg osób poznających szczegóły zdarzenia. Zapewnij uczniowi spokojne miejsce i możliwość rozmowy z pedagogiem, psychologiem albo inną osobą wskazaną w standardach.

Nie każ uczniowi pokazywać materiału kolejnym nauczycielom i pracownikom szkoły tylko po to, aby „potwierdzili, co widzą”.

To dobra praktyka ograniczająca dalsze rozpowszechnianie i wtórne krzywdzenie.

02

Nie twórz samodzielnie nowych kopii materiału

Co do zasady nie proś o przesłanie obrazu na służbową pocztę, do komunikatora nauczyciela ani do dziennika elektronicznego „żeby był dowód”. Nie twórz też szkolnego archiwum takich plików.

To szczególnie ważne wtedy, gdy materiał może mieć charakter treści pornograficznej z udziałem małoletniego. Kodeks karny przewiduje odpowiedzialność także za określone formy przechowywania i posiadania takich treści, w tym treści przedstawiających wytworzony albo przetworzony wizerunek małoletniego uczestniczącego w czynności seksualnej. Czy konkretny materiał spełnia znamiona któregoś z tych przestępstw, oceniają właściwe organy.

Ważne: samo przerobione albo nagie zdjęcie nie staje się automatycznie „treścią pornograficzną” w rozumieniu art. 202 k.k. Zależy to od treści i okoliczności konkretnego materiału.

Jeżeli istnieje ryzyko, że materiał szybko zniknie, nie improwizuj z jego kopiowaniem. Niezwłocznie skontaktuj się z Policją i uzgodnij sposób zabezpieczenia informacji lub dowodu. Szkolna notatka może obejmować dane pozwalające zidentyfikować źródło — np. konto, grupę, publiczny adres URL oraz czas ujawnienia — bez wklejania samego obrazu.

Nie nakazuj również uczniowi usuwania z urządzenia rozmów lub plików, które mogą mieć znaczenie dla postępowania, przed uzgodnieniem z Policją sposobu postępowania. Zgłoszenie publicznie dostępnej treści do serwisu w celu ograniczenia jej dalszego rozpowszechniania może być prowadzone równolegle z kontaktem z Policją.

03

Zapisz fakty bez kopiowania obrazu

W notatce z interwencji zapisz przede wszystkim:

  • kto i kiedy zgłosił zdarzenie;
  • gdzie materiał się pojawił — np. w grupie, na profilu albo stronie;
  • nazwę konta, profilu albo grupy;
  • adres internetowy, jeżeli treść ma publiczny adres URL;
  • kiedy materiał był widziany i czy nadal jest dostępny;
  • komu — według osoby zgłaszającej — został przesłany;
  • czy pojawiły się groźby, szantaż albo naciski;
  • czy uczeń obawia się dalszego rozpowszechniania.

Sam obraz nie musi być elementem szkolnej notatki.

Opisuj zdarzenie, a nie ostateczną kwalifikację prawną. Lepiej zapisać:

„Uczeń zgłosił, że w grupie klasowej rozpowszechniano przerobiony obraz przedstawiający jego twarz połączoną z nagim ciałem”

niż:

„Uczeń padł ofiarą przestępstwa z art. …”.

04

Nie zamieniaj rozmowy w przeszukanie telefonu

Szkoła nie jest organem prowadzącym procesowe przeszukanie telefonu ucznia ani zapisanych w nim danych.

Art. 219–220 Kodeksu postępowania karnego określają zasady przeszukania oraz organy uprawnione do jego dokonania, natomiast art. 236a nakazuje odpowiednio stosować przepisy tego rozdziału także do dysponenta i użytkownika urządzenia zawierającego dane informatyczne oraz do danych przechowywanych w takim urządzeniu lub systemie.

Dlatego szkoła nie powinna żądać odblokowania prywatnego telefonu po to, aby samodzielnie przeglądać rozmowy, galerię lub pliki w poszukiwaniu dowodów.

Jeżeli uczeń dobrowolnie pokazuje konkretną wiadomość albo ekran, zanotuj niezbędne informacje i nie rozszerzaj oglądania na pozostałą zawartość urządzenia.

To rozróżnienie jest ważne: szkolne zasady korzystania z telefonów są odrębnym zagadnieniem. Tutaj chodzi o dostęp do danych znajdujących się w urządzeniu w celu poszukiwania dowodów.

05

Uruchom standardy ochrony małoletnich

Prawo wymaga, aby organ zarządzający jednostką systemu oświaty wprowadził standardy ochrony małoletnich.

Standardy mają określać m.in.:

  • procedurę interwencji przy podejrzeniu krzywdzenia;
  • procedury i osoby odpowiedzialne za zawiadamianie o podejrzeniu przestępstwa na szkodę małoletniego;
  • osoby przyjmujące zgłoszenia i udzielające wsparcia;
  • sposób dokumentowania i przechowywania informacji o zdarzeniach;
  • zasady bezpiecznego korzystania z urządzeń podłączonych do internetu;
  • procedury ochrony przed szkodliwymi treściami i zagrożeniami w internecie;
  • zasady ustalania planu wsparcia po ujawnieniu krzywdzenia.

W dniu kryzysu nie twórz procedury od zera. Działaj według przyjętych standardów i równocześnie sprawdź, czy przewidują one osobę prowadzącą interwencję i sposób dokumentowania takiego zdarzenia.

06

Zawiadom właściwy organ, jeżeli zachodzą przesłanki ustawowe

Szkoła nie wydaje wyroku i nie dokonuje ostatecznej kwalifikacji karnej.

Jeżeli z posiadanych informacji wynika, że zachowanie nieletniego może odpowiadać czynowi zabronionemu wyczerpującemu znamiona przestępstwa ściganego z urzędu, publiczna i niepubliczna szkoła lub placówka ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić sąd rodzinny albo Policję.

Jeżeli natomiast szkoła jest instytucją państwową lub samorządową w rozumieniu art. 304 § 2 k.p.k. i w związku ze swoją działalnością dowiedziała się o przestępstwie ściganym z urzędu, ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić prokuratora albo Policję oraz podjąć niezbędne działania, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów.

Szczegóły poniżej.

07

Ogranicz rozsyłanie i zadbaj o wsparcie

Zgłoś treść lub konto w serwisie, w którym materiał został opublikowany.

Jeżeli materiał jest dostępny pod publicznym adresem internetowym, można go dodatkowo zgłosić do Dyżurnet.pl. Formularz Dyżurnet wymaga przede wszystkim dokładnego adresu URL; przy materiałach zdjęciowych i filmowych nie ma potrzeby tworzenia dodatkowego zrzutu ekranu wyłącznie na potrzeby zgłoszenia.

Zgłoszenie do Dyżurnet.pl jest dodatkowym kanałem reakcji na treść w internecie. Nie zastępuje zawiadomienia Policji, prokuratora albo sądu rodzinnego, jeżeli taki obowiązek wynika z przepisów.

W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia należy korzystać z numeru 112.

Uczniowi można przekazać także całodobowe i bezpłatne numery wsparcia:

  • 116 111 — telefon zaufania dla dzieci i młodzieży;
  • 800 12 12 12 — Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka.

Zawiadomienia

Kogo zawiadamiasz

To zależy od wieku i statusu możliwego sprawcy, rodzaju szkoły oraz charakteru czynu. Nie należy automatycznie stosować jednej ścieżki do wszystkich przypadków.

Sąd rodzinny albo Policja — gdy możliwy sprawca jest nieletnim i zachodzą przesłanki z ustawy

Prawo wymaga.

Publiczne i niepubliczne szkoły i placówki oświatowe, które w związku ze swoją działalnością dowiedziały się o dopuszczeniu się przez nieletniego czynu zabronionego wyczerpującego znamiona przestępstwa ściganego z urzędu albo przestępstwa skarbowego, mają obowiązek niezwłocznie zawiadomić sąd rodzinny albo Policję oraz podjąć niezbędne działania, aby nie doszło do zatarcia śladów i dowodów.

Podstawa: art. 4 ust. 3 ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich.

Nie każde naruszenie zasad przez ucznia automatycznie uruchamia ten przepis. Znaczenie ma to, czy chodzi o nieletniego w rozumieniu ustawy i czy zachowanie odpowiada wskazanemu w niej rodzajowi czynu.

Prokurator albo Policja — gdy zastosowanie ma art. 304 § 2 k.p.k.

Prawo wymaga.

Instytucja państwowa lub samorządowa, która w związku ze swoją działalnością dowiedziała się o przestępstwie ściganym z urzędu, ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić prokuratora albo Policję oraz chronić ślady i dowody do czasu działania właściwego organu.

Nie należy automatycznie rozciągać art. 304 § 2 k.p.k. na każdą szkołę niepubliczną. Dla szkoły niepublicznej w sprawie czynu nieletniego znaczenie może mieć natomiast art. 4 ust. 3 ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich.

Z urzędu czy na wniosek — i dlaczego szkoła nie powinna tego rozstrzygać sama

Art. 191a k.k. penalizuje m.in. rozpowszechnianie bez zgody wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej, a ściganie tego przestępstwa następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Art. 202 k.k. zawiera natomiast odrębne typy przestępstw dotyczących treści pornograficznych z udziałem małoletnich, w tym przetworzonych lub wytworzonych wizerunków.

Który przepis — jeżeli w ogóle — odpowiada konkretnemu materiałowi, zależy od jego treści i okoliczności.

Ważne: zawiadomienie szkoły nie zastępuje wniosku pokrzywdzonego tam, gdzie ustawa uzależnia ściganie od takiego wniosku.

Dlatego w szkolnej notatce nie wpisuj własnej ostatecznej kwalifikacji prawnej. Opisz fakty i wykonaj obowiązek zawiadomienia wtedy, gdy jego przesłanki są spełnione.

Rodzice lub opiekunowie ucznia

Sprawdź standardy ochrony małoletnich i przyjętą w szkole procedurę interwencji.

Kontakt z rodzicami lub opiekunami ucznia pokrzywdzonego powinien przede wszystkim służyć zapewnieniu bezpieczeństwa i wsparcia. Nie ma potrzeby pokazywania im materiału „dla potwierdzenia”.

W przypadku ucznia wskazywanego jako możliwy sprawca unikaj języka przesądzającego winę przed ustaleniami właściwych organów.

Inspektor ochrony danych

Włącz IOD, gdy zdarzenie może dotyczyć przetwarzania danych, za które odpowiada szkoła — np. materiał pochodził ze szkolnych zasobów, doszło do dostępu do szkolnego konta lub chmury albo treść rozsyłano w szkolnym systemie.

Sam prywatny konflikt uczniów nie oznacza automatycznie naruszenia ochrony danych po stronie szkoły.

Prezes UODO w sprawie dotyczącej przerobionego zdjęcia 14-letniej uczennicy przedstawił stanowisko, że modyfikacja zdjęcia możliwej do zidentyfikowania osoby stanowi przetwarzanie jej danych osobowych w postaci wizerunku. To stanowisko organu ochrony danych, a nie samodzielna podstawa do przesądzania odpowiedzialności karnej.

Organ prowadzący i kuratorium

W przywołanych w tym przewodniku przepisach nie ma odrębnego, automatycznego obowiązku zawiadomienia kuratorium albo organu prowadzącego wyłącznie dlatego, że doszło do takiego incydentu.

Sprawdź jednak standardy ochrony małoletnich, procedury kryzysowe oraz uzgodnienia organizacyjne obowiązujące w Twojej szkole i u organu prowadzącego.

Wsparcie

Uczeń, którego wizerunek wykorzystano

Uczeń, którego wizerunek przerobiono, może obawiać się przede wszystkim dalszego rozpowszechniania materiału i tego, że o zdarzeniu dowiedzą się kolejne osoby.

Interwencja szkoły powinna ograniczać oba ryzyka.

  • Jedna osoba prowadząca sprawę.
  • Mały, rzeczywiście potrzebny krąg osób znających szczegóły.
  • Brak rozmów o zdarzeniu przy klasie i osobach postronnych.
  • Plan wsparcia ustalony zgodnie ze standardami ochrony małoletnich.
  • Brak publikowania sprostowań, które powtarzają materiał albo niepotrzebnie identyfikują ucznia.
  • Bezpośrednie przekazanie uczniowi informacji o dostępnych formach pomocy.

Standardy ochrony małoletnich mają obejmować zasady ustalania planu wsparcia po ujawnieniu krzywdzenia.

Fakt, że obraz został sztucznie wytworzony albo przerobiony, nie oznacza, że skutki dla ucznia są nieistotne. Wsparcie planuje się według rzeczywistego wpływu zdarzenia na dziecko, a nie według tego, czy obraz przedstawia prawdziwe ciało.

Druga strona

Uczeń wskazywany jako możliwy sprawca

Nie przesądzaj w dokumentacji szkolnej, że uczeń „jest sprawcą”, zanim zostanie ustalone, co faktycznie zrobił.

Ustawa o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich przewiduje możliwość zastosowania przez dyrektora określonego środka oddziaływania wychowawczego, jeżeli nieletni wykazuje przejawy demoralizacji albo dopuścił się czynu karalnego na terenie szkoły lub w związku z realizacją obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki.

Wymagana jest zgoda rodziców albo opiekuna oraz samego nieletniego, a dyrektor może zastosować takie rozwiązanie tylko wtedy, gdy uznaje je za wystarczające.

Ustawa wymienia m.in. pouczenie, ostrzeżenie, przeproszenie pokrzywdzonego, przywrócenie stanu poprzedniego i określone prace porządkowe na rzecz szkoły.

Tej drogi nie stosuje się jednak, gdy nieletni dopuścił się czynu zabronionego wyczerpującego znamiona przestępstwa ściganego z urzędu albo przestępstwa skarbowego.

Kara przewidziana w statucie nie znosi obowiązku zawiadomienia wynikającego z art. 4 ust. 3, gdy przesłanki tego przepisu są spełnione.

W rozmowie z uczniem:

  • nie organizuj publicznej konfrontacji z pokrzywdzonym;
  • nie prowadź wielokrotnych „przesłuchań” w celu uzyskania przyznania się;
  • nie żądaj odblokowania telefonu po to, aby szukać materiału i dowodów;
  • zapisz informacje potrzebne do szkolnej interwencji i przekaż sprawę właściwym organom, jeżeli jest to wymagane.

Błędy

Czego nie robić

  • Nie proś klasy o przesyłanie samego obrazu ani zrzutów ekranu, które go zawierają.
  • Nie przesyłaj materiału między nauczycielami „do oceny”.
  • Nie zapisuj go w szkolnej dokumentacji „na wszelki wypadek”.
  • Nie twórz samodzielnie dodatkowych kopii materiału intymnego lub seksualnego — sposób zabezpieczenia uzgodnij z Policją.
  • Nie żądaj odblokowania prywatnego telefonu w celu samodzielnego poszukiwania dowodów.
  • Nie każ kasować lokalnych wiadomości lub plików mogących mieć znaczenie dowodowe przed uzgodnieniem sposobu postępowania z Policją.
  • Nie wstrzymuj natomiast zgłaszania publicznie dostępnej treści do usunięcia w serwisie.
  • Nie publikuj sprostowania, które pokazuje materiał albo pozwala niepotrzebnie zidentyfikować ucznia.
  • Nie wpisuj do dokumentów ostatecznej kwalifikacji karnej, której szkoła nie jest w stanie przesądzić.
  • Nie kończ sprawy wyłącznie karą statutową, jeżeli przepisy nakładają obowiązek zawiadomienia właściwego organu.

Akt o sztucznej inteligencji

Co zmienia  r.

Nowe zakazy stosuje się od  r. Na dzień weryfikacji tego przewodnika —  r. — termin ten jeszcze nie nadszedł.

Rozporządzenie (UE) 2026/1744 zmieniło art. 5 unijnego aktu o sztucznej inteligencji. Dodało nowe zakazy dotyczące określonych systemów AI generujących lub manipulujących realistycznymi materiałami intymnymi lub seksualnymi.

Od  r. stosuje się art. 5 ust. 1 akapit pierwszy lit. ba i bb oraz ust. 1a i 1b w zakresie określonym w tych przepisach. Data ta wynika wprost ze zmienionego art. 113 AI Act.

Lit. ba obejmuje systemy AI generujące realistyczne obrazy, materiały wideo, dźwiękowe lub podobne treści przedstawiające intymne części ciała możliwej do zidentyfikowania osoby albo taką osobę podczas czynności jednoznacznie seksualnej, lub manipulujące takimi materiałami — bez wymaganej zgody tej osoby.

Lit. bb odnosi się do materiałów i przedstawień wskazanych w art. 2 lit. c i e dyrektywy 2011/93/UE.

Nowe ust. 1a i 1b doprecyzowują zakres tych zakazów, w tym przypadki dotyczące wprowadzania systemu do obrotu, oddawania go do użytku oraz jego wykorzystywania. W przypadku samego wykorzystywania systemu zakaz jest powiązany z użyciem go do generowania lub manipulowania wskazanymi materiałami.

Czego ta zmiana nie oznacza

Po pierwsze, AI Act nie staje się prostym „przepisem karnym dla ucznia”.

Rozporządzenie stanowi, że nie stosuje się go do obowiązków podmiotów stosujących będących osobami fizycznymi, jeżeli korzystają z systemów AI w ramach czysto osobistej działalności pozazawodowej. To, czy ten wyjątek ma zastosowanie w konkretnej sytuacji, zależy od okoliczności.

Po drugie, nowe przepisy AI Act nie zastępują przepisów karnych, ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich ani szkolnych standardów ochrony małoletnich.

Dla dyrektora podstawowy schemat interwencji pozostaje taki sam: ochrona ucznia, ograniczenie rozpowszechniania, dokumentowanie faktów bez niepotrzebnego kopiowania materiału oraz zawiadomienie właściwego organu, gdy zachodzą ustawowe przesłanki.

Szerzej o regulacji AI piszę w poradniku o systemach AI w szkole.

Przygotowanie

Zanim się zdarzy

Standardy ochrony małoletnich

Prawo wymaga, aby standardy obejmowały także zasady korzystania z urządzeń elektronicznych z dostępem do internetu oraz procedury ochrony dzieci przed treściami szkodliwymi i zagrożeniami w internecie.

Standardy należy oceniać co najmniej raz na dwa lata, a wnioski z oceny dokumentować pisemnie.

Trzeba je również udostępnić na stronie internetowej oraz w widocznym miejscu w placówce — zarówno w wersji pełnej, jak i skróconej przeznaczonej dla małoletnich.

Po każdej interwencji sprawdź, czy procedura zadziałała

Dobra praktyka:

  • czy uczniowie wiedzieli, komu zgłosić problem;
  • czy pracownicy wiedzieli, że materiału intymnego lub seksualnego nie powinno się bez potrzeby kopiować;
  • czy było jasne, kto uruchamia procedurę zawiadomienia;
  • czy wiadomo było, jak udokumentować zdarzenie bez powielania obrazu;
  • czy uczeń dostał realne wsparcie;
  • czy standardy wymagają po tym zdarzeniu aktualizacji.
Pusta sala lekcyjna: rzędy jasnych ławek i krzeseł, telewizor na ścianie, zielone rolety w oknach

Godzina wychowawcza

Warto porozmawiać z uczniami o tym, że przerobienie czyjegoś wizerunku może prowadzić do realnej krzywdy oraz że przesyłanie takiego materiału dalej zwiększa jej skalę.

Bez pokazywania przykładów, bez omawiania konkretnej osoby i bez promowania narzędzi służących do tworzenia takich materiałów.

Telefony w szkole

Zasady korzystania z urządzeń w szkole opisałem w osobnym poradniku: telefony w szkole.

Pytania

Najczęstsze pytania

Czy muszę zawiadomić Policję?

Nie zawsze konkretnie Policję, ale w określonych sytuacjach prawo wymaga zawiadomienia właściwego organu.

Jeżeli możliwym sprawcą jest nieletni i zachodzą przesłanki art. 4 ust. 3 ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, publiczna i niepubliczna szkoła zawiadamia sąd rodzinny albo Policję.

Jeżeli zastosowanie ma art. 304 § 2 k.p.k., instytucja państwowa lub samorządowa zawiadamia prokuratora albo Policję.

Szkoła opisuje fakty; ostateczną kwalifikację prawną pozostawia właściwym organom.

Czy mogę sprawdzić, co uczeń ma w telefonie?

Nie prowadź samodzielnego poszukiwania dowodów w prywatnych rozmowach, galerii i plikach ani nie żądaj odblokowania urządzenia w tym celu.

Procesowe przeszukanie regulują art. 219–220 k.p.k., a art. 236a przewiduje odpowiednie stosowanie przepisów tego rozdziału także do urządzeń zawierających dane informatyczne i danych w nich przechowywanych.

Jeżeli uczeń sam dobrowolnie pokazuje konkretną informację, zanotuj niezbędne dane i nie rozszerzaj oglądania na pozostałą zawartość urządzenia.

Czy zrzut ekranu jako dowód to dobry pomysł?

Nie powinien być stałym elementem szkolnej procedury, szczególnie jeżeli zawiera sam materiał intymny lub seksualny z udziałem małoletniego.

Zapisz tekstowo konto, profil, grupę, datę, godzinę i publiczny adres URL. Sposób zabezpieczenia materiału dowodowego uzgodnij z Policją.

Czy każde przerobione zdjęcie jest przestępstwem?

Nie da się tego stwierdzić wyłącznie na podstawie faktu, że obraz został przerobiony.

Znaczenie mają treść obrazu, sposób jego uzyskania, rozpowszechnianie, wiek przedstawionej osoby, zgoda oraz pozostałe okoliczności.

Dlatego szkoła dokumentuje fakty, a nie przypisuje samodzielnie konkretnego przestępstwa.

Czy wystarczy kara ze statutu?

Nie, jeżeli jednocześnie spełnione są przesłanki przepisu nakazującego zawiadomienie właściwego organu.

W szczególności art. 4 ust. 3 ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich nakłada na szkoły obowiązek zawiadomienia w określonych tam przypadkach. Środek wychowawczy dyrektora przewidziany w art. 4 ust. 4 nie może być stosowany, gdy czyn wyczerpuje znamiona przestępstwa ściganego z urzędu albo przestępstwa skarbowego.

Czy zgłoszenie do Dyżurnet.pl wystarczy?

Nie, jeżeli przepisy wymagają zawiadomienia sądu rodzinnego, Policji albo prokuratora.

Dyżurnet.pl jest dodatkowym kanałem reagowania na szkodliwe lub nielegalne treści dostępne w internecie, szczególnie gdy można podać ich dokładny adres URL.

Podstawa

Skąd to wiadomo

Stan prawny zweryfikowany:  r.

Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi indywidualnej porady prawnej.

Autor: Piotr Kruk — trener AI i cyberbezpieczeństwa. Prowadzi warsztaty z AI dla rad pedagogicznych, poradni i urzędów. Opublikowano .